Simple Present Tense: Örnekler ve Cevaplı Alıştırmalar
Simple Present Tense, alışkanlıkları, düzenli yapılan işleri ve genel durumları anlatmak için kullanılan temel yapılardan biridir. Türkçede çoğu zaman geniş zamanla karşılanır. Bu yazıda kuralları tek bir uzun tabloya sıkıştırmak yerine günlük yaşamdan örneklerle ele alacağız. Özellikle he, she, it ile gelen ekleri ve do/does kullanılan cümleleri karşılaştırarak kendi cümlelerini kurabileceksin.
Cevap anahtarlı etkinlik kâğıdı
Bu konuyla ilgili model, uygulama alanı ve ayrı cevap anahtarı. Üye olmadan indirip yazdırabilirsin.
PDF etkinliğini indirSimple Present Tense ne zaman kullanılır?
Her gün, her hafta veya belirli aralıklarla yaptığın işleri anlatırken bu yapıyı kullanabilirsin. “I walk to school every morning.” cümlesi “Her sabah okula yürürüm.” anlamına gelir. Burada yalnızca konuştuğumuz anı değil, tekrarlanan bir alışkanlığı anlatırız. “My brother likes music.” örneğinde ise genel bir beğeniden söz ederiz.
Şu anda gözümüzün önünde gerçekleşen bir eylemle alışkanlığı birbirinden ayırmak önemlidir. “I read after dinner.” düzenli bir davranışı anlatırken “I am reading now.” şu anda okumakta olduğunu ifade eder. Başlangıçta bütün zamanları aynı anda öğrenmeye çalışmak yerine cümlenin “genellikle mi, şimdi mi?” sorusuna verdiği cevabı düşün.
Olumlu cümle: özneye göre fiili seç
I, you, we ve they ile fiilin temel biçimi kullanılır: “We play chess on Fridays.” He, she ve it ile olumlu cümle kurarken fiile çoğunlukla -s gelir: “She plays chess on Fridays.” İki cümlede de satranç oynama alışkanlığı vardır; değişen, eylemi yapan kişidir. Kuralı yalnızca okumak yerine aynı cümleyi iki farklı özneyle yazmayı dene.
| Özne | Örnek cümle | Anlamı |
|---|---|---|
| I | I drink water. | Su içerim. |
| They | They study English. | İngilizce çalışırlar. |
| He | He drinks water. | Su içer. |
| Elif | Elif studies English. | Elif İngilizce çalışır. |
Üçüncü tekil şahısta bazı yazım değişiklikleri vardır. “Watch” fiili “watches”, “go” fiili “goes” olur. Sessiz harf ve y ile biten “study”, “studies” biçimini alır. Ancak “play” için “plays” yazarız; çünkü y’den önce sesli harf vardır. “Have” fiilinin karşılığı ise “has” olur.
Olumsuz cümlede don’t ve doesn’t
Bir alışkanlığın olmadığını söylemek için I, you, we ve they ile “do not”, he, she ve it ile “does not” kullanırız. Bunların günlük kullanımdaki kısaltmaları “don’t” ve “doesn’t” biçimindedir. Örneğin “I don’t drink coffee.” ve “My sister doesn’t drink coffee.” cümlelerinde olumsuzluk yardımcı fiil üzerinden kurulur.
“She doesn’t likes tea.” yerine “She doesn’t like tea.” yazılır. Olumlu cümledeki “likes”, olumsuz cümlede temel biçimine döner.
Bu farkı pekiştirmek için defterinde üç sütun aç: kişi, olumlu cümle ve olumsuz cümle. Her satırda yalnızca bir bilgiyi değiştir. Örneğin önce “He walks to school.” yaz; ardından yürüyerek gitmediğini ifade et. Kuralı öğrendikten sonra kısa uygulamalara geçmek için Diji‑Medu’da şimdi başla ve Ders Çalış alanında seviyene uygun konulara göz at.
Do ve does ile soru cümlesi
Sorularda do veya does özneden önce gelir. “Do you speak English?” sorusuna “Yes, I do.” ya da “No, I don’t.” diye kısa cevap verilir. “Does Eren speak English?” sorusunda ise Eren tek bir kişi olduğu için does kullanılır. Kısa cevap “Yes, he does.” olabilir.
Soru cümlesinde de ana fiile -s eklemeyiz. “Does she plays tennis?” hatalıdır; doğru biçim “Does she play tennis?” olur. Bilgi sorularında soru kelimesi en başa eklenebilir: “Where do you live?” yaşadığın yeri, “What time does your class start?” ise dersin başlama saatini sorar. Böylece dil bilgisi saatler ve günlük rutinlerle birleşir.
Am, is, are ile kurulan cümleleri ayır
Her Simple Present cümlesinde do veya does bulunmaz. “Olmak” anlamındaki be fiiliyle “I am tired.”, “She is a student.” ve “They are ready.” gibi cümleler kurarız. Bunların soruları “Are you tired?” veya “Is she a student?” şeklindedir. “Does she is a student?” demeyiz.
Bir cümleyi değiştirirken önce ana yapıya bak: Bir eylem mi var, yoksa kişinin kimliğini ya da durumunu mu anlatıyorsun? “She works at a school.” cümlesinde work bir eylemdir. “She is a teacher.” cümlesinde ise is kullanılır. Bu ayrımı birkaç örnekle çalışmak, bütün sorulara otomatik olarak do ekleme alışkanlığını önleyebilir.
Always, usually ve sometimes nerede kullanılır?
Sıklık zarfları, bir işi ne kadar sık yaptığını anlatır. Başlangıç için “always”, “usually”, “sometimes” ve “never” yeterli bir grup oluşturur. Bu sözcükleri genellikle ana fiilden önce kullanırız: “I usually read before bed.” Be fiilinde ise yaygın sıra farklıdır: “She is usually cheerful.”
“Never” zaten olumsuz anlam taşır. Başlangıç düzeyinde “I never eat fish.” biçimini kullan; ayrıca don’t ekleyerek iki olumsuzluk oluşturma. Kendi yaşamına uymayan örnekleri ezberlemek yerine gerçekten yaptığın işleri seç. Bir cümleyi anlamına uygun yazabiliyorsan onu konuşmada kullanman da daha kolay hale gelir.
Mini alıştırma ve cevap anahtarı
Boşlukları uygun biçimle tamamla. Önce öznenin kim olduğunu, sonra cümlenin olumlu, olumsuz veya soru olup olmadığını belirle. Son soruda be fiiline dikkat et.
- My father … breakfast at seven. (have)
- We … watch TV in the morning. (not)
- … your friend like books?
- She doesn’t … to school on Sundays. (go)
- … they ready?
Cevapları göster
1. has — 2. don’t — 3. Does — 4. go — 5. Are.
Yanlış yaptığın sorunun yalnızca cevabını yazma. Hangi özne veya yardımcı fiil nedeniyle hata yaptığını bir cümleyle açıkla; ardından aynı yapıyla yeni bir örnek üret.
Son bir uygulama olarak kendin hakkında iki olumlu, bir olumsuz ve bir soru cümlesi yaz. Ertesi gün aynı bilgileri bir arkadaşın için yeniden anlat. Düzenli çalışmanı sürdürmek istersen Diji‑Medu’yu aç ve bugünkü İngilizce pratiğine geç. Hedefin yalnızca doğru şıkkı bulmak değil, öğrendiğin yapıyla kendi anlamlı cümleni kurmak olsun.